داستان سکس زن شوهردار با همسایه صافکار

[chochol]

همسایه صافکار
 

می‌خواستم اتفاقی را که در تابستان سال ۹۶ برایم افتاد، تعریف کنم. ما اواخر یک روز خیلی گرم به عروسی در کردان دعوت شده بودیم؛ مادر و پدر و خواهرم و شوهرش برای عقد دعوت بودند و ما فقط برای عروسی. از آنجا که محل کار شوهرم آن‌ور میدان آزادی بود، قرار شد من و پسرم که آن موقع ۴ سالش بود، با مامان این‌ها برویم و شب برای عروسی شوهرم بیاید و دیگر به خانه برنگردیم و با هم برویم.
صبح پسرم را بردم گذاشتم پیش مادرم و بعدش رفتم آرایشگاه تا موهایم را درست کنم. ساعت نزدیک ۱۲ بود که برگشتم خانه و چون تنم عرق کرده بود، رفتم فقط تنم را آب کشیدم و دوباره یک صفایی به خودم دادم و آمدم بیرون. با حوله نشسته بودم که خواهرم زنگ زد و گفت دیگر نروم خانه مادرم و آن‌ها می‌آیند دنبالم. خواهرم یک پسر ۱۶ ساله دارد و خانه‌شان در حکیمیه بود. قرار شد ساعت ۴ بیایند دنبالم و گفت نزدیک شدند زنگ می‌زنند.
من هم با خیال راحت نشسته بودم و ساعت ۲ یواش‌یواش شروع کردم به آرایش کردن و موقع آرایش فقط یک شورت تنم بود. ساعت یک‌ربع به سه، خواهرم زنگ زد و گفت ما ۱۰ دقیقه دیگر آنجاییم. من هم عصبانی شدم و گفتم قرار بود ساعت ۴ بیایید؛ گفت به‌خاطر ترافیک زودتر راه افتادیم. بدو بدو شروع کردم به آماده شدن؛ سوتینم را بستم و آمدم شورت ستش را بپوشم که دیدم شورتم نیست و یادم افتاد که دیروز غروب برده بودم پشت‌بام پهن کرده بودم تا آفتاب بخورد. خدا لعنت کند آن‌کسی را که گفته لباس‌ها آفتاب بخورند و داستان اصلی از اینجا شروع می‌شود!
قبل از آن باید بگویم که ما شب عید سال ۹۵ یک خانه نزدیک میدان نوبنیاد خریدیم؛ یک واحد ۷۵ متری در طبقه پنجم در یک مجتمع ۱۵ واحدی. ساختمان نوساز بود و فقط ۷ واحد ساکن داشتند. هر طبقه ۳ واحد داشت که یکی ۱۴۵ متری، یکی ۹۰ متری و ما هم ۷۵ متری بودیم. واحدهای ۱۴۵ متری دو تا پارکینگ داشتند و در طبقه ما یک خانواده چهار نفره که دو دختر ۸ و ۹ ساله داشتند، واحد روبه‌رویی ما را خریده بودند. مرده صافکار بود؛ قدبلند با یک قیافه معمولی، اما زنش خیلی خوش‌گل بود. خیلی پولدار بودند و مرده صافکار ماشین‌های خارجی بود و برایش سر و دست می‌شکستند. واحد بغلی هم خالی بود و طبقه چهارم کلا خالی بود.
کلید پشت‌بام را هم فقط ما داشتیم و سازنده ساختمان که ۷ یا ۸ تا از واحدهایش مانده بود و خیلی کم می‌آمد. به‌خاطر همین، چون من می‌دانستم کسی کلید ندارد، یک طناب یک‌متری یک گوشه پشت‌بام بسته بودم که هیچ دیدی هم نداشت و خیلی‌کم از آن استفاده می‌کردم. نمی‌دانم چرا آن روز شورت‌هایم را آنجا پهن کرده بودم! خلاصه خواستم شورت ست بپوشم که یادم افتاد شورت‌هایم بالا هستند. یک لحظه دودل شدم که ولش کن همین را بپوشیم برویم، اما باز گفتم سریع می‌روم می‌آورم. چادرم را سرم کردم و فقط با یک سوتین بدو بدو رفتم شورت‌ها را برداشتم و آمدم پایین. کلید را انداختم و دیدم در باز نمی‌شود. وای! چند روز پیش کلیدها را جدا کرده بودم و کلیدهای پشت‌بام و انباری را از کلیدهای خانه جدا کرده بودم و الان کلیدهای خانه جا مانده بود تو. وای! داشتم از ترس می‌مردم. نمی‌دانستم چه کار کنم؟ دلم می‌خواست بمیرم.
هی با کلیدها ور رفتم شاید بشود در را باز کرد، ولی نشد. صدای موبایلم از تو خانه می‌آمد؛ بعد صدای تلفن خانه آمد که رفت رو انسرینگ (منشی) و خواهرم هی می‌گفت چرا جواب نمی‌دهی و ما دم در هستیم و بعد هم شروع کردند به زنگ زدن. یک لحظه گفتم بروم پایین به آن‌ها بگویم، اما همش می‌ترسیدم شوهر خاله زنک‌ام من را با یک چادر نازک و لخت ببیند و همه جا پر کند و از آن‌طرف هم یک نوجوان خاله‌اش را آن‌طوری ببیند چه می‌گوید! آن‌ها هم ول‌کن نبودند، ولی بعد از ۲۰ دقیقه رفتند.
نمی‌دانستم به شوهر بد دلم چه جواب بدهم. واقعاً برای هرکسی تعریف می‌کردم، می‌خواست سرزنش کند که آخه چرا این‌جوری رفتی و مگر عقل نداری؛ خودم هم می‌دانستم خیلی اشتباه کرده بودم. این‌قدر ذهنم درگیر بود که به عقلم نرسید یکی از آن شورت‌ها را بپوشم! همش به فکر جواب درست کردن و یک بهانه آوردن بودم. یک طبقه اومدم پایین دیدم هیچ خبری نیست؛ ساختمان مرده‌هاست. همسایه روبه‌روییمان هم نبود. هیچ صدایی از هیچ جا نمی‌آمد. دوباره برگشتم بالا.
تو همین فکرا بودم که آسانسور زده شد و رفت پارکینگ. آسانسور آمد تو طبقه ما و همسایه صافکارمان آمد بیرون و من را دید و یک سلام زورکی کرد و رفت داخل. گفتم بروم از او بپرسم خانمش کی می‌آید یا اینکه می‌تواند در خانه ما را باز کند؟ می‌تواند برود کلیدساز بیاورد؟ وای خدا، چه کار کنم؟ با یک من آرایش و موهای درست‌شده و چادر، شبیه فیلم‌فارسی‌ها شده بودم!
یک فکری به ذهنم رسید؛ شماره خانه دوست صمیمی‌ام را از حفظ بودم. گفتم به او زنگ می‌زنم بگویم بیاید پیشم و در ضمن برایم یک شلوار و مانتو هم بیاورد. حق بدهید اصلاً مغزم کار نمی‌کرد! رفتم یواش در زدم؛ آقاهه آمد دم در و پرسیدم خانمتان نیستند؟ گفت نه، چند روزی است رفتند ملایر و منم هفته دیگر می‌روم دنبال آن. بعداً فهمیدم هر دو اهل ملایر هستند. پشت در بود و فقط کلش را آورده بود بیرون. گفتم می‌شود یک تماس بگیرم؟ گفت حتماً، و رفت گوشی را بیاورد. بعد از سه چهار دقیقه آمد دم در و گفت تلفن بی‌سیم را پیدا نکرده و دعوت کرد که بروم تو؛ روی اپن آشپزخانه یک تلفن قدیمی بود که سیم داشت و باید با آن تماس می‌گرفتم. خودش هم لباس بیرونش را پوشیده بود و خداوکیلی نگاهم هم نمی‌کرد. در هم باز بود و من رفتم طرف تلفن. قلبم داشت می‌آمد تو دهنم، ولی یک احساس هیجان هم بهم دست داده بود؛ باد کولر از پشت بهم می‌خورد و تا حالا تجربه این را نداشتم که بدون شورت کنار یک مرد غریبه فقط با یک چادر باشم.
حالا شماره خانه دوستم یادم رفته بود! خیلی هیجان داشتم؛ اولین شماره را گرفتم اشتباه بود. بار دوم که گرفتم، بعد از چند تا بوق جواب داد؛ برادر دوستم بود. بعد از احوالپرسی و معرفی، از او پرسیدم حمیده کجاست و گفت رفته بیرون، به موبایلش زنگ بزن. گفتم شماره موبایلش را ندارم و گفت یادداشت کن. حالا قلم و کاغذ از کجا پیدا کنم؟ از همسایه‌مان خواهش کردم: «ببخشید، می‌شود یک قلم و کاغذ بهم بدهید؟» او رفت تو اتاق و یک دفتر فیلی با قطع A3 و یک خودکار آورد و گفت: «بفرمایید.»
حالا مشکل این بود که یک دستم گوشی بود و با دست دیگرم محکم چادرم را گرفته بودم؛ کلید پشت‌بام هم محکم تو همان دستم بود که چادرم را گرفته بودم. حالا او هم منتظر بود دفتر و خودکار را ازش بگیرم. گوشه چادر را گذاشتم لای دندان‌هایم و دستم را یواش دراز کردم و یک‌کم خودم را کشیدم جلو؛ سیم تلفن با من کشیده شد و تلفن افتاد و وای! چادرم از لای دندان‌هایم ول شد و او آن چیزی را که نباید می‌دید، دید! یک بدن سفیدِ توپر با یک قسمت برجسته، یک شکم که آبش کرده بودم ولی خط‌های سزارین و خط بخیه رویش بود، یک جفت سینه سایز ۸۰ که تو یک سوتین سکسی بود... عین برق‌گرفته‌ها شد؛ سریع رفت در خانه را بست. من هم دولا شدم چادر را برداشتم و قلم و کاغذ را گرفتم و تازه یادم افتاد برادر دوستم پشت خط است! از او عذرخواهی کردم و شماره دوستم را گرفتم و قطع کردم.
وای، برای اولین بار بود که غیر از شوهرم، یکی تن و بدنم را دیده بود! هم خجالت بود هم ترس، ولی یک‌جور هم شده بودم که نمی‌دانستم چه مرگه‌ام. او هم سعی می‌کرد به روی خودش نیاورد و رفته بود آن‌ورتر تلویزیون را روشن کرده بود، اما صدا را خیلی خیلی کم کرده بود. به دوستم زنگ زدم و گفتم پشت در ماندم؛ دیگر خجالتی هم که نمانده بود، داشتم تعریف می‌کردم که الان لختم و یک‌جوری برایم یک شلوار و مانتو بیاور. آنجا بود که یادم افتاد خودم شورت دارم!
همسایه‌مان آمد تو آشپزخانه و یک شیشه آب درآورد و یک قرص از تو کابینت برداشت و با همان شیشه سر کشید. دوستم هم گفت من الان میدان هفت‌تیرم، تا بروم لباس بردارم و بیایم تقریبا یک ساعت تا یک ساعت و نیم طول می‌کشد. از او تشکر کردم و قطع کردم. از آقاهه هم تشکر کردم و سرم را انداختم پایین که بروم بیرون. یک‌هو جلویم را گرفت و گفت: «کجا خانم؟ دوست‌تان هم که یک ساعت دیگر می‌آید؛ الان کجا می‌خواهید بروید؟ بفرمایید تا دوست‌تان بیاید اینجا بنشینید.»
هم خجالت می‌کشیدم، هم می‌ترسیدم، هم یک چیزی تو‌ام وول‌ولک می‌رفت! خیلی دستشویی داشتم، گفتم: «نه ممنون، فقط اگر اجازه بدهید از سرویستان استفاده کنم.» گفت مستراح هال که خراب است؛ اینم از خانه نوساز! بفرمایید تو اتاق.
داشتم می‌رفتم تو اتاق که سنگینی نگاهش را رو خودم حس می‌رفتم. رفتم دستشویی و آمدم بیرون؛ دیدم دیگر شلوار بیرونش را عوض کرده و از قصد، طوری‌که بگوید اصلاً حواسم نبود که تو از دستشویی آمده‌ای بیرون، شلوار و شلوارک‌اش را درآورده و یک شلوارک با یک تیشرت تنش کرده بود و گفت: «آمدید بیرون؟ بفرمایید برایتان شربت بیاورم.» و من هی اصرار می‌کردم نه دیگر می‌روم و او هم هی خواهش می‌کرد نه مگر می‌شود و از این حرف‌ها. من هم رفتم رو یک مبل نزدیک در نشستم.
رفت تو آشپزخانه، شربت و میوه آورد، ولی برد آن‌طرف دم مبل راحتی‌ها گذاشت. آلتش راست بود، ولی تیشرت گشادش نمی‌گذاشت خیلی معلوم بشود. بعد آمد هی اصرار کرد که بفرمایید آن‌طرف و منم هی می‌گفتم نه اینجا خوبه؛ بالاخره با دست‌هایش راهنمایی‌ام کرد و دیگر منم بلند شدم بروم آن‌طرف و او هم شانه به شانه‌ام می‌آمد. نشستم رو مبل راحتی و خودش هم روبه‌روم نشست و یک‌جورهایی داشت نشان می‌داد. تو مبل راحتی لم داده بود و قشنگ مشخص بود. دیگر کاری هم نمی‌شد کرد؛ انگار همه چی امروز جور بود که من لنگ‌هایم را بدهم بالا! به هر کی هم می‌فتم که من لخت با یک چادر تو خانه همسایه‌مان آمده‌ام تلفن بزنم، باورش نمی‌شد.
با سر به شربت اشاره کرد و منم که می‌خواستم بردارم، داشت زیر چادر را دید می‌زد و می‌خندید. پرسید مشروب می‌خوری؟ گفتم نه. گفت پس هیچی، ولش کن. یک‌خورده صدای تلویزیون را بلند کرد و آمد کنارم نشست و گفت: «با اجازه، من دیگر طاقت ندارم.» انگار لال شده بودم! چادر را داد کنار و یک‌جوری نگاه می‌کرد انگار تا حالا ندیده بود. گفت: «خیلی دوست دارم لب‌هات رو بخورم، ولی آرایشت به هم می‌خورد» و رفت سراغ سینه‌هام. زبانم بند آمده بود و هیچ‌چی نمی‌گفتم؛ لیس می‌زد، بوس می‌کرد، می‌چلاند و یک‌کم پاهایم را جابه‌جا کرد و رفت سراغ پایین تنه‌ام. گفت چه آبی انداخته و یک‌کم نگاه کرد و گفت چه چیز خوشگلی داری! با شصتش می‌مالید؛ یک‌هو پا شد رفت تو اتاق و بعد یک دقیقه آمد و گفت: «کاندوم پیدا نکردم؛ من از خودم مطمئنم که با هیچ زنی سکس نداشتم که بخواهم مریض باشم و تو هم که معلومه.» و تیشرت و شلوارک را درآورد.
وای، آلتش دو برابر آلت شوهرم بود! شوهر من ۱۴ سانت و قلمی است، اما مال این فکر کنم ۱۷ سانت ولی کلفت بود. اولش گذاشت رو چوچولم و یواش‌یواش می‌مالید؛ بعد از ۲-۳ دقیقه روی آسمون‌ها بودم که داد رفت تو! هم درد داشت هم نوک انگشت‌های پایم گزگز می‌کرد از زور حال کردن. یک‌کم که عقب‌جلو کرد، من ارضا شدم. نمی‌دانید آلت کلفت چه حالی می‌دهد! بعد شروع کرد به تلمبه زدن و دیگر خسته شده بودم. موهایم به هم ریخته بود، آرایشم خراب شده بود و بهم گفت برگرد و داگی شو. با شوهرم این مدلی نمی‌کردیم، ولی این قدرت بدنی خوبی داشت و از پشت بهم چسبید و به زور داد تو و شروع کرد به ضربه‌زدن که بعد از چند تا دوباره ارضا شدم. تازه فهمیدم آن قرص که خورده بود، قرص تأخیری بود!
خلاصه بعد از نیم ساعت که مدل‌های مختلف کرده بودیم، تو مدلی که روم بود آبش آمد و منم هر کار کردم که خودم بکشم بالا که آبش را نریزد نشد و همه‌اش را ریخت تو. یک‌کم بی‌حال دراز کشید و من پاشدم رفتم دستشویی. از همه جایم داشت مایع می‌آمد؛ در دستشویی باز بود و دیدم دارد با یکی تلفنی صحبت می‌کند. هی می‌گفت آب دستت بزار زمین، سه سوته اینجا باش! وحشت کردم؛ در دستشویی را بستم. پیش خودم می‌گفتم حتماً به یکی از دوست‌هایش زنگ زده که او هم بیاید...
وای خدا، چرا این‌جوری شد؟ بعد از ۱۰ دقیقه رفت بیرون و چند دقیقه بعد آمد دم دستشویی و پرسید حالت خوبه؟ در را درست کردم، باز شده در. آمدم بیرون و چادرم را سر کردم و بدو بدو دویدم خانه. حالا دیگر خیالم راحت بود که تو خانه خودم هستم. به دوستم زنگ زدم، گفت تازه تو راهِ خانه‌شان است. از او تشکر کردم و گفتم در درست شد و سریع رفتم تو حمام و تنم را شستم و آمدم آرایش و موهای به هم ریخته‌ام را درست کردم. به شوهرم زنگ زدم که من می‌خواهم ماشین بگیرم بیayım پیشت با هم برویم. او هم عصبانی شد و قاطی کرد که مگر قرار نبود با بابات بیایی و وایسا خودم می‌آیم و خلاصه ما رفتیم و آن‌شب عروسی خیلی خوش گذشت؛ ولی هم زیر تنم درد می‌کرد و هم زیر دلم. شب هم که رسیدم خانه، یک قرص اورژانسی خوردم. ولی همسایه‌مان از آن به بعد همش از من فرار می‌کرد و نمی‌گذاشت چشم‌توچشم بشویم.

نوشته: فتانه